نقد شعر”پویان فرمانبر”_پژمان اسعدی

«خانه»
آبی که نزدیک زمین میشود در لیوان
عمر من است
که از بس خدا تشنه بود
دهانش را وا
وا کرده تا ببلعد خانهام را
و از اطراف چشمم میکنند
من هام
تنهام