«ره توشه» شعری از : «مارگارت آتوود»

«ره توشه»

با خود چه باید برداریم؟
هرگز نمی توانیم
تصمیم بگیریم؛
چه بر تن کنیم
یا چه هنگام از سال
سفر آغاز کنیم.
اکنون اینجا هستیم
با بارانی های نازک
و چکمه های لاستیکی
در سرمایی مصیبت بار
و تندباد...

در جیب هیچ نداریم
جز ته مدادی ،
دو پرتقال و
بلیط های تراموای تورنتو فور
و کش هایی
به دور یک دسته
پوشه سفید کوچک
پر از حقایق مکتوب مهم.

«مارگارت آتوود»