داستانک”خانه استریون”_خورخه لوئیس بورخس

می دانم که به خودخواهی، شاید به مردم گریزی و شاید به دیوانگی متهمم می کنند. این اتهامات (که بموقعش کیفر خواهم داد) خنده دارند. درست است که از خانه خارج نمی شوم؛ ولی این هم درست است که درهای خانه ام که تعداد آن ها بی نهایت است روز و شب برای انسان ها و حیوان ها بازند؛ هرکه می خواهد وارد شود. نه تزئینات بیهوده زنانه پیدا می کند، نه شکوه غریب کاخ ها را؛ بلکه با آرامش خلوت روبه رو می شود. همچنین خانه ای می یابد که مانند آن دیگر در هیچ جای سطح زمین وجود ندارد. (آن هایی که ادعا می کنند یکی مشابه آن در مصر وجود دارد، دروغ گو هستند.) حتی کسانیکه به من اتهام می زنند، می دانند که در خانه حتی یک مبل هم نیست.