خرید بک لینک
احمق ، شعری از علی عبدالرضایی را در ساوند کلاود دنبال کنید

وقتی خوکدانی در جشنوارهی ونیز ۱۹۶۹ اکران شد، آن را به باد انتقاد گرفتند: آن را رسواییآور و حرمتشکن خواندند و بهراستی هم خوکدانی فیلمی سیاه و تحریکآمیز و ناراحتکننده است. خوکدانی نقد سیاسی تند و گزندهای بر فاشیسم معاصر ارائه میکند اما مسأله این است که هیچ مجالی برای مداخله یا تغییر نمیگذارد. با خوکدانی، پازولینی بیش از پیش از مبارزات مارکسیستی و سیاستِ انقلابی فاصله میگیرد؛ خودش موضعِ سیاسیِ خوکدانی را نوعی «آنارشی آخرالزمانی» وصف میکند که فقط با فاصلهگیری و شوخطبعی میتوان به آن نزدیک شد. اما از نظر ما، فیلم خوکدانی برمدار ترکِ کاملِ (abandoning) فعالیت (سیاسی) و ترک کاملِ امید به آیندهای بهتر میگردد؛ منتها در خوکدانی این ترکِ فعالیت و دستشستن از امید فرمِ خارقِ اجماعی است هم از نقد رادیکال سیاسی و هم از شادی و طرب.
ادامه مطلب

برچسب: نویسنده: ماهان حسنی تاريخ: دوشنبه 18 ارديبهشت 1396 ساعت: 0:00

صفحه بندی