شعر “درخت” سوده نگین تاج

تمام بعد از ظهر

اشیا خندهشان گرفته از تاریکی

از دستهای خشک که حلقه حلقه اضافه میشوند

از آن درخت با شاخههای گشاد

و نور که چسبیده به عصایش

میپرسی

کجاست بهترین جای پنهان کردنِ چیزی