شعر “ورپریده” _ زهرا هاشمی

با منی که پیچ خورده یک لنگه پاش
لای این شب ها
آمده ای تا زل بزنى
به قراری که ندارم
بعد بیرون بزنی
از لنگه ی بازم
و گوشه ی این خواب

چقدر پریدن به منِ ور پریده می آید