ترس شعری از چسلاو میلوش

ترس ما

تکه کاغذیست

در جیب

"به وویچک هشدار بده

مکانِ خیابان دلوگا خطرناک است"

ترس ما

با بالهای طوفان برنمیخیزد

بر برج کلیسا نمینشیند

واقعبین است

شکل بقچهای عجولانه دارد

با لباس گرم

آذوقه

و اسلحه


ترس ما

سیمای انسان مرده ندارد

مردگان با ما رئوفند

آنها را بر شانههایمان حمل میکنیم

زیر یک پتو میخوابیم

چشمهایشان را میبندیم

لبهایشان را درست میکنیم

جایی خشک برمیگزینیم

و دفنشان میکنیم

نه چندان عمیق

نه چندان سطحی