قیافهام را در حالِ پرقافیهای که قبلن ملاقات کردهام

هر وقت که درآینه احساس میکنم

می

بی

نم

شده گاهی که برگردم

به همان آدرسِ تهِ همان دهه

و حقیقت دنیا...

هه!

عجب نمکی دارد این خاک!

تنها خودش را مالِ کسی میداند

که هیچکس نمیداند از کجا آمد

ه یچکسی شناور

در فضایی رقیق

چون مه