نیچهxad ى آنارشیست_ علی عبدالرضایی

نیچه یک سفرهxad ست؛ سفرهxadاى مملو از غذاهاى رنگارنگ که بسیارى xadشان با ذائقهxad ى خیلىxad ها سازگار نیست. بى شک نیچه و مارکس و فروید پیامبرانِ عصر حاضرند و البته که تأثیر نیچه بر گفتمانxad هاى فکرى امروز قابل قیاس با آن دو دیگر نیست. على xadرغم اینکه فلسفهxad ى سیاسى xadاش به شدت تحت تأثیر "استیرنر" فردگرا و آنارشیست است با اینxad همه بسیارى از کمونیست xadهاى کلاسیک با علم کردنِ چند گزارهxad ى نیچهxad اى، او را دشمنِ باتوم به دستِ آنارشیستxad ها قلمداد کرده و غافل ند که وى مخالفِ هر چه و همه چیز بوده علیه هر نحله و گروهِ سیاسى گزارهxad اى پرتاب کرده!

نیچه در جایى نوشته "من در خانهxad ى خودم ساکنم، از هیچ احدى تقلید و تبعیت نمىxad کنم"؛ این دو جمله یکى از آنارشیستى xadترین گزارهxad هاست و نشان مىxad دهد که وى جز به فردیتش پایبند نبوده، پس با آنارشیستى پنهان طرفیم که مایل نبوده در هیچ صفى بایستد. طى قرن بیستم هر ایسم سیاسى به گونه xadاى خودش را به افکارِ نیچه مالیده و مثل غزلیات حافظ آن را به نفع خود تأویل کرده، طورى که او را سرِ سفره xadهاى فاشیستى، لیبرالیستی، آریستوکراتیک، نازیستی، کاپیتالیستی و آنتىxad کاپیتالیستی نشانده، بى که توجه ى به نزاع نیچه با دولت کرده باشد، على xadالخصوص آنxadجا که مى xadنویسد: "اى برادران جایى که دولت به پایان برسد رنگینxadک مان و پل xadهاى ابرانسان را خواهید دید".

نیچه در تقابل با همxad سطحxad سازىِ مدرنیستى و برابرىِ مسیحى و دمکراسى کاپیتالیستى، مفهومِ ابرانسان را یگانه پادنهادِ مدرنیته قرار مى xadدهد که تعریفِ دیگرى از آزادىِ آنارشیستىxad ست که با تمامِ اشکالِ معاصرِ دولت در ستیز است. در جایى نوشته xadام آنارشیست باید باشى، نمى xadتوانى بشوى و اگر باشى حتى نمى xadتوانى انکارش کنى! از این جهت نیچه على xadرغمِ چند گزارهxadاى که علیه آنارشیسم دارد یک آنارشیستِ مخفى در خود داشت طورى که سایهxadاش را مى xadتوانى بر تمام رفتارزنىxad ها حتى زندگىِ خصوصىxad اش ببینى.