بار اولی که گریه کردم مادرم گفت قوی باش! مرد که گریه نمیxadکند! و من رفته رفته ضعیفxadتر شدم چون دیگر نمیxadتوانستم گریه کنم. گریه و خنده مثل شب و روز، شبانه روزیxadاند، اخراج هر کدام از صفحهxadی صورت، ماهیتِ آن دیگری را تغییر میxadدهد. حالا دیگر فقط گریه سینمای غم نیست بلکه خندهxadی آدمxadها نیز مخفیگاهِ گریهxadست. آنxadهایی که برای شادی دنبال بهانه میxadگردند شاد نیستند بلکه اندوهی آدم کش گریبانxadشان را گرفته می خواهند برای لحظهxadای هم که شده از دستش فرار کنند. آدمxadهایی که لبخندی روی چهره شان نقاشی کردهxadاند