یک جاى مخفى در سیاست، فرهنگ، على xadالخصوص در ادبیات فارسى هست که باید لو برود؛ حسادت آنxadجا سازماندهى مىxad شود، دروغ، ریا، زیرآبزنى، غرورِ بیxadجا و بلاهت آنxadجا!

هنوز "من" تنها عنصرِ غایب در ادبیات فارسىxad ست. داخل و خارج، پیر و جوان هم ندارد؛ همه پشتِ یک نقاب که اسمش"ما"ست مخفى شدهxad اند. ایرانى بدتر از افغانستانى، تاجیک گُه تر از این هر دو! همه هم دارند فقط نِق مى زنند، کسى کارى نمىxad کند.