دویدن بدود که دور شود باران بر پشت بام ها طشت بزند و باد بیاید که موهایت را بهم بریزد یکی دهان که بخواند کافی ست دو شاعر و چند فاسق و همه عاشق طوری که دنیا فرهاد و شیرین کساد شود یکی مجنون که بماند کافی ست وگرنه ساحل که تنها نمی نشیند دریا را به نظاره ادامه مطلب

آبستن نیست هیچ اتفاقی در من که رخت برکنم و بشویم دست xa0از خانه که به جانم افتاده و آرام بگیرم دست سفر تا خراب نشود سرمxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 تنهایی که همxad اتاقی منست روبهروی شعر xa0ردیف میکند شام ادامه مطلب

پرفسور فایربرنر با دقت موضوع را توضیح میداد: «ادراک از زمان بر ساختار جهان استوار است. وقتی جهان منبسط میشود در نظر میگیریم که زمان به جلو میرود؛ وقتی هم جهان منقبض میشود، تصور میکنیم که زمان به عقب برگشته است. اگر به نوعی جهان را

پیشتر از روءیاها برای شناختِ اختلالاتِ ذهنی ناشی از خودشیفتگی به عنوان نمونه های اولیه در حیاتِ طبیعی (نرمال) این گونه اختلالات سود جستیم؛ حال خواهیم کوشید تا از طریق مقایسه مالیخولیا با تأثر یا حسِ عادی ماتم(۲) ماهیت مالیخولیا را تا حدی

شبها آنها منتظر مونیکا میشدند. او در شهری کار میکرد که خطوط راه آهنش بد هستند. دختر، مرد و زنش پشت میز غذا مینشستند و منتظر مونیکا میشدند. از وقتی که او توی شهر کار میکرد، آنها تازه ساعت هفت ونیم غذا میخوردند. پیشتر

بخش اول (۱): از زمان چخوف تا جیمز جویس، داستان کوتاه معرف رمان و داستان مدرن بود و آن را تشریح و مشخص میکرد. پس از آن بود که داستان کوتاه به صورت یک گونهی ادبی توسط نویسندگان آمریکایی تعریف و مشخص شد. در این مقاله یکی از برجستهترین نو

با منی که پیچ خورده یک لنگه پاش لای این شب ها آمده ای تا زل بزنى به قراری که ندارم بعد بیرون بزنی از لنگه ی بازم و گوشه ی این خواب چقدر پریدن به منِ ور پریده می آید ادامه مطلب

مقدمهی مترجم:xa0سال نیومن (متولد ۱۹۷۲) واضع اصطلاح «پست آنارشیسم» است، واژهای برای نامیدن شاخههایی از فلسفه سیاسی که آنارشیسم قرن نوزدهمی را از صافی پساساختارگرایی عبور میدهد. سال نیومن در سال ۲۰۰۱ کتاب «از باکونین تا لکان: اقتدارستیزی

عروس شدم بر حسب اتفاق پدر نبود که زن بگیرد از آب یا مادرم را که گریه غرقش مىکرد عروسکی بود موجی که درمیرفت با برادر تا پشت هفت سالگی و باد اگر وا نمیکرد پاهام ادامه مطلب

درها همه بسته بودند،تلویزیون روحانی ریشویی را نشان میداد که از صلح می گفت،از پشت پنجره، تانکهایی که زمین را با آدمهاش دِررو میکردند دیده میشد. نهار خوشمزهای پخته بود،قرار بود آندا و راما مهمانش باشند،حالا ولی تانکها زودتر رسیده بودند،دور

سریال آخر دوازده قطعه برای انتخابات مخاطب ایرانی آدم واقع بینی ست، یعنی این طور نشان می دهد. اخبار را دنبال می کند در روزنامه ها، کاغذ را که از دستش بگیری یک کاره جعبه ی جادویی روشن می شود و می رود روی بی بی سی نیوز و بعد هم فلان تلویزیون

مام روزنامهها در یک نکته متفقالقول بودند: «تبهکاری که در برابر هیأت منصفه قرار گرفته، فردی است که هر آدم نسبتاً پدرمادرداری باید سعی کند تنهاش به تنه او نخورد. زیرا این جانی عامل جنایت غیرقابل تصوری شده است.» اکنون او با حالتی از رضا

نویسنده: جودیت باتلر مسئلهxadی من اساساً تبیین سیستمxad های پنهانی است که خود را در آنxadها زندانی میxad یابیم؛ آنچه درپی فهم اش هستم سیستم محدودیت xadها و طرد است کهxa0نادانسته به کار میxad بندیم؛ من میxad خواهم ناخودآگاه فرهنگی را آشکار سازم. -فوکو، “مناسک

مقدمه ی لارنس شاید تلاشی بود در جهت آفریدن اسطوره ای امکان ساز در مورد شعر خود او، یا از منظری شکاکا نه تر، در جهت فراهم آوردن تبلیغی مؤثر برای اشعار خود او. این [مقدمه] به هیچ شکل مشخصی با شعر وی که در کنار آزمایش گری هایی پیرامون وزن، دربردارن

روزی که دُن سرافین، به خوان پدرو مارتینز سانچز اجازه داد کئلوفیلاس انریکِتا دلیان را به عنوان عروس خود از ورای چهارچوب خانهی پدریاش، ماورای چندین مایل جادهی گل و لای و سیمانی و ماورای مرز، به آن سوی دیگر، به شهری بنام اِن اِل اوترلادو،

تولد زبان در مقام موضوع مستقل تحقیق و مطالعه در اوایل شکلگیری زبانشناسی تاریخی در اروپا، آگاهی از واقعیتی هراسانگیز را به ارمغان آورد، و آن اینکه ما بر اساس قوانینی سخن میگوییم که هنگام ادای پارهگفتارها(utterance)xa0بنا به تعریف نمیتوانند در آ

"سی دی" شعری از علی عبدالرضایی در یوتیوب تمام بعد از ظهر اشیا خندهشان گرفته از تاریکی از دستهای خشک xa0که حلقه حلقه اضافه میشوند از آن درخت xa0با شاخههای گشاد و نور که چسبیده به عصایش میپرسی کجاست بهترین جای پنهان کردنِ چیزی ادامه مطلب

فردریک اولافسن: پروفسور مارکوزه، با اینکه شما بیشتر بهعنوان فیلسوفی اجتماعی و متفکری مارکسیست شناخته میشوید، گمان میکنم تعداد نسبتا محدودی از تأثیر مهم مارتین هایدگر و فلسفهاش بر ساختار فکری شما خبر داشته باشند. احتمالاً میتوانیم گف

تئودور آدورنو(۲)، از فیلسوفان مکتب فرانکفورت، نیچه و ساد را نویسندگان سیاه بورژوازی میخواند. منظور آدورنو از این گفته دو وجهی است: این گفته، از طرفی، نشان میدهد که این نویسندگان ممنوعالقلمترین نویسندگان عصر ظهور بورژوازی، یا بهتر بگوی

دو شاخه در دلمو شادیام توی شارژ به صد که میرسدبرق از سر زنی میپردکه مثل شاتره زیر دستریز ریزم می کندو میریزدم در آشی ادامه مطلب